Home > Kampen > Verslagen >

Verslag kamp C 2006

Door Anne Jans en Jitske Weijand
Foto's door Thijs Alkemade e.a.

Maandag

foto
Kennismaking

De aankomst, het was meteen al gezellig, we zagen nieuwe gezichten, en ook een hoop bekende gezichten, meteen de goede sfeer.

Toen begon de kennismaking. De begeleiders waren dit jaar creatief geweest, dus ieder had een ander spelletje bedacht. De gouden ouwe: krantenmeppertje en levend "wie is het". Maar ook weer nieuwe spelletjes als het "rondjes-om-elkaar-heen-rennen" en "namen-duizelen" waren erg inspirerend.

Na de kennismaking hadden we na wat vrije tijd meteen de lunch. De corveeploeg stond alweer klaar. We schoten snel al in de lach door Bart die tien boterhammen at en dus aan het einde van de maaltijd nog bezig was.

Het eerste grijze gebied brak aan, jongleerballen, -kegels en -ringen werden tevoorschijn getoverd. Maar, na een hoop mooie kunstjes moest dan toch het middagprogramma beginnen. Na een inspirerende uitleg van Jos gingen de meesten hard aan de slag. Ondertussen liep er een man van de radio bijna hoofdschuddend langs de tafels. Toen een paar deelnemers een hulplijn uit het "publiek" nodig hadden, durfde de radioman de uitdaging aan. Echter, na vijf minuten naar opgave 1.6 gestaard te hebben, gaf hij het boekje terug en mompelde dat hij er ook niks mee kon. De radioman is daarna niet meer bij deze deelnemers gesignaleerd. In hoofdstuk twee van het programma kwamen de twee onderwerpen "vrienden" en "sokken" aan bod. Voor veel deelnemers leverde de definitie van een "vriend" een probleem op. Al snel kwam de discussie of er meer mensen dan vrienden waren of andersom. Dit leidde tot bizarre gesprekken over of er nou meer vrienden dan sokken waren of meer sokken dan slippers.

Geuren van eten kwamen uit de keuken tevoorschijn, hoewel sommige vierkant-fossielen beweerden dat er op maandag écht nasi werd gegeten, kwam er toch macaroni op tafel te staan.

Na het eten werd er een potje frisbee gespeeld en lekker genoten van de vrije tijd, waarna iedereen vol verwachting naar de lezing ging over wiskunde en muziek. Een interessante lezing voor de echte muziekkenner. Vervolgens wilde iedereen, na een hoop valse en een paar zuivere noten, zich snel klaar gaan maken voor het bosspel "Scrabble". Helaas vonden de begeleiders dat het regende (de deelnemers dachten daar anders over) dus werd er een spelletjesavond georganiseerd. Tot onze teleurstelling was er op de helft van de tijd een wissel, dus gooide een zekere, niet nader te noemen begeleider *kuch*Johan*kuch* het spel door elkaar en moesten we wel een ander spel gaan spelen.

Na deze enerverende dag was het toch ook tijd om onze bedjes op te zoeken en zijn we allemaal héél braaf gaan slapen.

Dinsdag

foto
Stijldansen

's Morgens vroeg brak de tijd aan om op te staan, voor sommigen al het eerste ochtendprobleem. De échte ochtendproblemen kwamen pas na het ontbijt. Want ga maar eens bedenken waar die laatste euro is gebleven als Jos, Vincent en Tristan samen op een trandem gaan zitten. Na al dit gepieker werden de weekproblemen gepresenteerd. Zoals altijd weer een creatieve opdracht, een optimalisatieprobleem, een spel en dit jaar ook een logigram. Toen de eerste oplossingen van de weekproblemen boven tafel kwamen drijven, was het alweer lunchtijd.

In het roze gebied na de lunch deed vrijwel iedereen mee met de door Jos en Vincent georganiseerde workshop theatersport. Na een warming-up met weerwolven en onschuldige "help-help" gillende meisjes, begon de echte improvisatie.

Hierna werd het tijd voor een onderzoeksprogramma met lucifers. Deze waren niet om af te strijken, zoals vele pyromaantjes op dit kamp hadden gewild, maar om spelletjes mee te spelen. Hoeveel lucifers moet je nou wegpakken om te winnen?

's Avonds was het tijd voor Hollandse pot. Voor sommige deelnemers was één van de begeleiders, we noemen geen namen, want dat is zielig voor Tristan, reden om van tafel te wisselen. Dit was natuurlijk niet erg beleefd, maar dat konden we 's avonds bijspijkeren met het etiquettespel. Het was de bedoeling om punten te verzamelen met net gedrag. Netjes spreken, niet schelden en begeleiders met de juiste titel aanspreken (en dus niet met "meneer" aanspreken als je het tegen een prof. dr. hebt). Voor sommige deelnemers was dit erg lastig. De geleerde regels konden we weer toepassen bij de dansavond. We hebben van Tristan de fijne kneepjes van het stijldansen geleerd. Tristan wees vier vrijwilligers en Anne J. aan om twee keer te dansen. Als eerste leerden we wandelen, want dat konden we natuurlijk nog niet, en toen we dat wel konden, moesten we weer wisselen van partner. De tweede groep had toen al aardig wat gelachen, maar was toen zelf de klos. Zo ging het door tot we de quickstep en de cha-cha-cha kenden en konden. Maar aan alles komt een einde, dus na een verhaaltje kon iedereen weer lekker gaan slapen.

Woensdag

foto
Wisrun

De schijnende zon maakte dat iedereen wakker werd met een goed humeur. Bij het ontbijt moesten we dus lunchpakketjes gaan maken voor bij het zwembad. Maar voordat het zwemfestijn kon beginnen hadden we eerst nog een wisrun, voor sommige deelnemers bekend van vijf jaar geleden. De meest bijzondere score was uiteindelijk 12 punt plus 2π.

Nadat iedereen de jury had omgekocht, konden we eindelijk naar het Bosbad. Ondanks dat het water een beetje (een béétje?) koud was, durfde menig kampganger de sprong te wagen. Ook het weerwolven was erg in trek. Ondertussen vroegen veel mensen zich af wie die vreemde vent met dat Vierkant-T-shirt was. Het bleek toch een bekende, namelijk de kampleider van kamp B: Wolf. Eenmaal teruggekomen bij de Poelakker waren er weer nieuwe gasten gearriveerd, wat oude bekenden, Maurice en Francine, en ook een mysterieuze man, een goochelaar. Dat betekende dat er die avond na het gele gebied (het nieuwe roze) voor vier mensen meer gedekt moest worden (arme corveeploeg).

Na de avondmaaltijd was het voor een aantal gasten tijd om zich te bewijzen. Zij lieten hun beste goochelkunsten zien en ook wat begeleiders deden flink hun best. Na een hoop vingervlugheid en rekensommetjes was deze workshop helaas weer afgelopen. Maar niet getreurd, want er kwam weer een bosspel. Jammer genoeg deed het weer wéér niet mee. Deze keer werd er een quiz georganiseerd. Hierbij was het de bedoeling dat je kon laten zien dat je ontzettend veel van je groepsgenoten wist. Het groepje met de hartsvriendinnen, schoolgenoten en beste strategie heeft glansrijk gewonnen, mede dankzij bordeauxrood, Lord of the Rings en de gebarentaal van giechelmeisjes.

Donderdag

foto
Speurtocht

Na het ochtendritueel waar we inmiddels aan gewend waren, moesten we werken aan de weekproblemen. Sommige deelnemers vonden écht dat schommelen en overgooien met een raket weekproblemen waren. De begeleiders waren overtuigd van niet, maar deden uiteindelijk toch mee.

Bij de lunch waren een aantal vierkant-fossielen weer verontwaardigd, omdat de kroketten op de verkeerde dag werden geserveerd. Ze waren echter niet minder lekker, dus alles is toch opgegeten. En omdat het weer een heerlijke dag was, kon iedereen 's middags lekker buiten werken aan het derde onderzoeksprogramma. Bij dit programma leerden we niet alleen verschillende stemsystemen kennen, we ontdekten ook dat Tim eigenlijk een giechelmeisje is. Verder was het boekje erg leuk voor alfageïnteresseerde bèta's, leuk om gewoon gezellig met je groepje door te spreken in plaats van een hoop schrijf- en rekenwerk. Het boekje was ook aardig snel door te werken waardoor in de overige tijd het vangen van wespen ook nog is gelukt.

Na het eten was het dan na een lila gebied eindelijk tijd voor de theatersportwedstrijd. De deelnemers hadden in een aantal workshops al kunnen oefenen, en nu was het tijd om hun kunsten te bewijzen. Alle kijkers kregen een roos en een spons, de roos om hun liefde te betuigen aan de spelers, en de spons om de jury te laten merken dat ze het niet eens waren met het commentaar. In principe werd er bij elk jurycommentaar met de spons gegooid, behalve als er 4 of 5 punten werden gegeven. Na een aantal spannende rondes en een paar verbluffende pauzeacts kwam de finale tussen het team "Elf Presidenten" en "Het Vlaams Blok". Uiteindelijk won na deze ronde het Vlaams Blok met een oneindig aantal punten. Waarschijnlijk heeft de act met de badeendjes uiteindelijk de doorslag gegeven.

Na deze lachwekkende avond kwam het volgende punt aan bod: de speurtocht, waarna je jezelf kon droppen. De speurtocht was echter wel erg cryptisch en dus kozen de meesten ervoor om nadat ze verdwaald waren maar gewoon meteen de weg naar het kamphuis terug te zoeken. Het groepje dat de dropping wel heeft gedaan, heeft het erg leuk gehad. Op een gegeven moment stonden ze met z'n zessen onder de paraplu van Jitske. De twee helden die dat niet deden, zijn erg nat geworden. Nadat iedereen weer terug was van de dropping was het voor velen tijd om op te drogen, koffie te drinken, en spelletjes te gaan spelen. Kennelijk maakten we met de spelletjes iets teveel lawaai, wat er voor zorgde dat Tristan wakker werd. Hij kon nauwelijks uit zijn ogen kijken. Langzaamaan zag iedereen het weer licht worden (op een paar slaapkoppen na) en brak er een nieuwe dag aan, de laatste dag.

Vrijdag

foto
Afsluiting

Ondanks dat het de laatste dag was, waren de meeste mensen nog behoorlijk vrolijk en de meiden stonden alweer luid zingend hun tassen in te pakken. Vanaf het ontbijt sloeg de slaap echter toe en steeds meer mensen zakten weg. Rhiannah probeerde dat effect nog extra te versterken door meer dan de dubbele tijd van het momentje stilte te nemen.

Ook de ochtendproblemen werden iets minder enthousiast gemaakt. Vaak was slapen een betere vervanging. Iedereen moest echter weer gewekt worden toen de winnaars van de weekproblemen bekend werden gemaakt. Er mochten een paar deelnemers grabbelen uit de grabbelton, en toen was het alweer bijna lunchtijd. Eerst was er echter nog een bordeauxrood gebied, speciaal voor het groepje van Jos en Johan. Toen brak de laatste keer corvee aan. Dit betekende niet dat je dan ook geen strafcorvee meer kon krijgen, want de auto van Tristan kon altijd nog gewassen worden.

Vervolgens was het moment aangebroken dat iedereen de eindtentoonstelling moest voorbereiden. Er werd druk geknipt, geplakt en gekleurd. En eindelijk kwamen alle (bezorgde) ouders, broertjes, zusjes en andere geïnteresseerden kijken wat wij nou zo'n hele week hadden gedaan. Ze bogen zich over de moeilijke problemen en puzzels, en hoorden de enthousiaste verhalen van de deelnemers aan.

De afsluiting begon. Uiteraard is het kamplied (op de melodie van Lief Klein Konijntje) uit volle borst gezongen. Ook de liedjes "De Buurtbus" en "O had ik maar een paraplu" kwamen langs. Verder was er een praatje van Wim, de voorzitter, en hebben we nog wat kunsten kunnen zien van de winnaars van de theatersportwedstrijd.

Helaas was toen écht het einde aangebroken, iedereen nam afscheid, tranen van verdriet omdat je nieuwe en oude vrienden weer tijdenlang niet kon zien. En toen was het toch tijd om naar huis te gaan, tijd om vooruit te kijken, tijd om te gaan slapen.

groepsfoto